Οι "άθλιοι" της κοινωνίας της αφθονίας - Τα νοικοκυριά στους υπονόμους τους Λας Βέγκας

Αναδημοσίευση από το blog "Υπερκινητικός Δάσκαλος"

 
 Στα δαιδαλώδη δίκτυα αποχέτευσης των όμβριων υδάτων, δηλαδή στους υπονόμους, κάτω από τους δρόμους του Λας Βέγκας, εκατοντάδες άστεγοι έχουν "στήσει" το νοικοκυριό τους, στο σκοτάδι, στα βρωμόνερα και με το φόβο επίθεσης από δηλητηριώδεις αράχνες. Στις φωτογραφίες που ακολουθούν, προκαλεί ρίγος η προσπάθεια που φαίνεται ότι έχουν δείξει, προσπαθώντας να φτιάξουν κάτι που να θυμίζει αληθινό "σπιτικό", μαζεύοντας αντικείμενα που βρίσκουν πεταμένα στους δρόμους. Φωτογραφίες: Austin Hargrave

Ο Steven Dommermuth μετακόμισε στα τούνελ όταν έχασε τη δουλειά του ως ρεσεψιονιστ λόγω εθισμού στην ηρωίνη. «Χρησιμοποιούμε τη φαντασία μας και ο,τι βρούμε πεταμένο εδώ κι εκεί. Τα σκουπίδια του ενός είναι το χρυσάφι του άλλου.»

Η Amy ζει στο τούνελ εδώ και δύο χρόνια μαζί με τον σύζυγό της. "Η ζέστη το καλοκαίρι είναι ανυπόφορη", δηλώνει. «Από την άλλη εδώ έχουμε ησυχία, η αστυνομία δεν μας ενοχλεί, και ο ένας βοηθάει τον άλλον».

Παρότι υγροί, σκοτεινοί και δαιδαλώδεις, οι υπόνομοι καλύπτουν έκταση περίπου 300 χλμ. και μέσα τους κρύβουν μια αληθινή υπόγεια κοινότητα εκατοντάδων ανθρώπων. Οι «κατοικίες» που αυτοί οι άνθρωποι έχουν στήσει, μπορεί να αποτελούνται από μόλις μερικές κουβέρτες εως και από διπλά κρεβάτια και χώρους κουζίνας.

Όταν η καταιγίδα χτυπά την έρημο του Λας Βέγκας , τα τούνελ πλημμυρίζουν αμέσως και μετατρέπονται πολύ γρήγορα σε παγίδες θανάτου. Έτσι κι αλλιώς, βρωμόνερα λιμνάζουν κάθε μέρα εδώ κι εκεί και φτάνουν σε ύψος αρκετών πόντων.

Οι περισσότεροι κάτοικοι των τούνελ ζουν ζητιανεύοντας ή ψαρεύοντας στα σκουπίδια. Πολλοί μπαίνουν στα καζίνο και ψάχνουν τους κουλοχέρηδες για κέρματα ή μάρκες που συχνά αφήνουν πίσω τους μεθυσμένοι τζογαδόροι.

Σε περίπτωση πλημμύρας, το νερό στους υπονόμους «τρέχει» με ταχύτητα έως και 50χλμ την ώρα και η στάθμη του ανεβαίνει 30 εκ. το λεπτό.

Ο Matthew O' Brien είναι αυ τός που έφερε στο φως τους άστεγους των υπονόμων του Λας Βέγκας. Επί πέντε χρόνια εξερευνούσε τα τούνελ για να γράψει το βιβλίο του με τίτλο « Κάτω από τα Νέον», που κυκλοφόρησε το 2007. Ο Matthew προσπάθησε πολύ για να δώσει στέγη σε πολλούς από αυτούς που συνάντησε στην έρευνά του, και για να καταφέρει να πείσει κοινωνικούς λειτουργούς να επισκέπτονται σε μόνιμη βάση τους υπονόμους και να παρέχουν βοήθεια και συμβουλές στους κατοίκους για την υγιεινή, την υγεία και τους εθισμούς από τα ναρκωτικά και το αλκοόλ.

H Αστυνομία, αν και γνωρίζει, σπάνια επισκέπτεται τους υπονόμους. Ακόμα και όσοι κατοικούν εκεί, ποτέ δεν κυκλοφορούν χωρίς να έχουν πάνω τους κάποιο είδος "προστασίας".

Μόνη διακόσμηση της υπόγειας κοινότητας, κάτω από τη χλιδή και την λάμψη της πόλης από πάνω, είναι τα γκράφιτι. Οι απειλές για την ανθρώπινη ζωή από κάτω είναι διάφορες. Οι ιοί, τα βακτήρια & οι δηλητηριώδεις αράχνες είναι μόνο κάποιες από αυτές. Το χειμώνα, ο κίνδυνος να πλημμυρίσουν τα τούνελ μέσα σε λίγα λεπτά είναι πολύ πιθανός.

Ένα παχύ στρώμα τσιμέντου χωρίζει την πόλη σε δύο κόσμους - της σπατάλης και της ανέχειας.

Μυρωδιές, κατσαρίδες και κλειστοφοβία δεν αποτελούν εμπόδια για ανθρώπους που το μόνο που έχουν στη ζωή είναι τα ρούχα που φοράνε. Ίσα ίσα, για πολλούς, η ύπαρξη έξω από το τούνελ είναι πολύ πιο ανυπόφορη...

Η ζωή στη νέα Ελλάδα σε 25 φωτογραφίες του Reuters

25 φωτογραφίες, 25 στιγμές από την Ελλάδα όπως τις παρουσιάζει το πρακτορείο Reuters σε φωτογραφικό του αφιέρωμα για τη χώρα μας. "Η ζωή στη νέα Ελλάδα" είναι ο τίτλος του.
Από το συνωστισμό για τα δωρεάν λαχανικά, στις διαδηλώσεις κατά την επίσκεψη της Άνγκελα Μέρκελ, τον γυμνό διαδηλωτή, τα μαγαζιά που έκλεισαν λόγω κρίσης και στους εργαζόμενους που προσπαθούν να βγάζουν τα προς το ζην...

Τα πολλά λόγια, είναι περιττά... Απολαύστε τις φωτογραφίες

6 Φεβρουαρίου 2013: Εκατοντάδες πολίτες υψώνουν τα χέρια για μια σακούλα δωρεάν οπωροκηπευτικά

23 Μαΐου 2012: Ο 30χρονος Μανώλης Ουρανός δουλεύει σαν μάγειρας σε μαγαζί στου Ψυρρή. Έχει σπουδάσει όμως πολιτικός μηχανικός

12 Δεκεμβρίου 2012: Δημόσιοι υπάλληλοι σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας κατά των απολύσεων που απαιτεί η τρόικα

6 Απριλίου 2012: Συγκρούσεις αστυνομίας με εργαζόμενους στην Κεντρική Λαχαναγορά έξω από το κτίριο της Τράπεζας της Ελλάδος

5 Δεκεμβρίου 2012: ο 32χρονος μετανάστης από το Σουδάν, Χασάν Μέκι δείχνει τις ουλές του από επίθεση που δέχτηκε τον Αύγουστο από Έλληνες ακροδεξιούς

28 Μαρτίου 2012: ο 60χρονος Θόδωρος Δασαλάκης λέει πως μοιράζεται το ταξί με το γιο του για να δουλεύει 24 ώρες ώστε να μπορούν να ζήσουν

Ιανουάριος 2013: Λίγα λεπτά ξεκούρασης στην πλατεία Μοναστηρακίου

28 Ιανουαρίου 2013: Μετανάστες ρακοσυλλέκτες

6 Φεβρουαρίου 2013: Λήγη της απεργίας ναυτικών μετά την επιστράτευση. Επιβάτης με τη βαλίτσα προσπαθεί να φτάσει στην πύλη απ' όπου θα φύγει το πλοίο του

9 Οκτωβρίου 2012: Η Άνγκελα Μέρκελ στην Αθήνα, οι Αθηναίοι στους δρόμους και μπροστά στο φραγμό που στήθηκε στη Βουλή

26 Σεπτεμβρίου: Αστυνομικός στις φλόγες κατά τη διάρκεια επεισοδίων στο πλαίσιο 24ωρης πανελλαδικής απεργίας

18 Μαρτίου 2012: Ο 36χρονος Δημήτρης Σταματάκος, η 32χρονη γυναίκα του Βούλα και ο ενός έτους Ηλίας στο σπίτι τους στο χωριό Κροκέες στην Πελοπόννησο

13 Μαρτίου 2012, μαγαζί στο κέντρο της Αθήνας

13 Μαρτίου 2012: Σύνθημα σε τοίχο στην Πλάκα: Σύντομα όλοι οι Έλληνες θα είναι φυλακή εξαιτίας του ΔΝΤ

29 Απριλίου 2012: Μετανάστες στο κέντρο κράτησης της Αμυγδαλέζας

3 Μαρτίου 2012: Εγκαταλελειμμένο εργοστάσιο στην Κοζάνη

25 Δεκεμβρίου 2011: Μετανάστες περπατούν στην Εγνατία Οδό, αφού μπήκαν στην Ελλάδα από τον Έβρο

9 Οκτωβρίου 2012, επίσκεψη της Άνγελα Μέρκελ στην Αθήνα: ο γυμνός διαδηλωτής που... αναστάτωσε το Σύνταγμα

14 Δεκεμβρίου 2012: Ενοικιαστήριο στο ιστορικό κατάστημα "Αναγνωστόπουλος" στο κέντρο της Αθήνας. Το κατάστημα έκλεισε τον περασμένο Απρίλιο

25 Μαρτίου 2012: Πωλητής μπαλονιών στην Πάτρα

29 Μαΐου 2012: Ηλικιωμένη γυναίκα μπροστά από ΑΤΜ τράπεζας στο κέντρο της Αθήνας

9 Μαρτίου 2012: Ένα μπαρμπέρικο στην Αθήνα λίγο μετά το "κούρεμα" του ελληνικού χρέους

18 Μαρτίου 2012: Ο 36χρονος Δημήτρης Σταματάκος σε ένα χωράφι. Πριν από την κρίση ήταν ελαιοπαραγωγός. Τώρα, δουλεύει σε ξένα χωράφια και κάνει όποια δουλειά μπορεί να για ζήσει την οικογένειά του

29 Ιουνίου 2011: Διαδηλωτές κατά αστυνομικού κατά τη διάρκεια επεισοδίων στην Αθήνα

18 Απριλίου 2012: Εργαζόμενοι της Βουλής υψώνουν την ελληνική σημαία στο Κοινοβούλιο

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: REUTERS / John Kolesidis / Yannis Behrakis / Yorgos Karahalis / Cathal McNaughton / Eurokinissi/Costas Katopodis / Grigoris Siamidis

Η φωτογραφία που έκανε τον γύρο του κόσμου

Φωτογραφία της ημέρας στον Guardian η δωρεάν διανομή τροφίμων στην Αθήνα

Οι φωτογραφίες από τη δωρεάν διανομή τροφίμων στο κέντρο της Αθήνας χθες και τον συνωστισμό που προκλήθηκε έγιναν θέμα στα media σε όλο τον κόσμο. Είναι χαρακτηριστικό ότι η βρετανική Guardian έβαλε ως φωτογραφία της ημέρας στον ιστότοπό της την εικόνα που δείχνει υψωμένα χέρια να προσπαθούν να πιάσουν μία σακούλα πορτοκάλια.

Το πρακτορείο Russia Today σήμερα φιλοξενεί εκτενές ρεπορτάζ από τα όσα διαδραματίστηκαν στο κέντρο της Αθήνας, επισημαίνοντας ότι ένας άνθρωπος τραυματίστηκε στην προσπάθειά του να πάρει δωρεάν τρόφιμα.

Χαρακτηριστικός είναι ο τίτλος της  σκωτσέζικης εφημερίδας «The Scotsman» που επίσης φιλοξενεί το σχετικό θέμα: Ασχημες εικόνες στην Αθήνα της λιτότητας!

Και η βρετανική Daily Mail φιλοξενεί πλούσιο φωτορεπορτάζ με τίτλο: «Ελληνικός καβγάς για το φαϊ!» όπου αναφέρεται ότι το επίπεδο ζωής στη χώρα μας έχει πέσει δραματικά λόγω της οικονομικής κρίσης. Μάλιστα το συγκεκριμένο θέμα φιλοξενεί και πολλά σχόλια αναγνωστών στα οποία πολλοί Βρετανοί διατυπώνουν την αγωνία τους μήπως στο μέλλον ζήσει και η χώρα τους παρόμοιες καταστάσεις!

ΠΑΤΗΣΤΕ AN ΘΕΛΕΤΕ ΣΤΙΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΙΣΕΙΣ ΤΗΣ GOOGLE ΠΑΡΑΚΑΤΩ. ΜΑΣ ΔΙΝΟΥΝ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΕΣΟΔΟ (1-4 ΛΕΠΤΑ ΑΝ ΚΛΙΚ)

Ο 56χρονος άνεργος πατέρας που έγινε ρακοσυλλέκτης

.

Mία διαφορετική φιγούρα που ψάχνει στα σκουπίδια των εύπορων γειτονιών της Αθήνας τα τελευταία χρόνια, σε σχέση με τους πολυπληθείς αλλοδαπούς παράνομους μετανάστες που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε σε αυτό το ρόλο, παρουσιάζει το πρακτορείο Reuters.

Ο 56χρονος Δημήτρης, οικοδόμος επί 42 χρόνια όπως λέει, είδε τις δουλειές να εξαφανίζονται και αντίθετα με άλλους ανέργους, δεν άφησε τα ταμπού να τον εμποδίσουν να κάνει ότι μπορεί για την γυναίκα και τα δύο του παιδιά.

Σήμερα, είναι περήφανος για την νέα του «δουλειά» που επέλεξε σαν έσχατη λύση ώστε να επιβιώσει στην Ελλάδα της κρίσης. Και όπως αντελήφθη, αυτή η λύση μπορεί ακόμη και να πληρώνει καλά.
«Στην αρχή κάλυπτα το πρόσωπό μου, με κουκούλα ή μαντήλι. Δεν ήθελα να με αναγνωρίζουν οι άνθρωποι. Ντρεπόμουν», λέει ο ίδιος. Ακόμη και σήμερα δεν λέει το επώνυμό του, αν και ο κύριος λόγος είναι το ημιπαράνομο καθεστώς διακίνησης των υλικών που εντοπίζονται στα σκουπίδια.
«Ηταν δύσκολα, αλλά τελικά μπήκα στο πνεύμα. Τι άλλο να κάνεις όταν δεν υπάρχει δουλειά;» λέει ο Δημήτρης, για να σημειώσει σε άλλο σημείο ότι «οι γείτονές μου με αντιμετωπίζουν θετικά, μου λένε μπράβο».
Το να είσαι Ελληνας είναι πλεονέκτημα όταν είσαι ρακοσυλλέκτης και δεν το κρύβει. Οπως λέει, αντίθετα με τους αλλοδαπούς που αναζητούν ο,τιδήποτε στα σκουπίδια, η αστυνομία δεν τον έχει ενοχλήσει ποτέ.
Προχώρησε και σε εξειδίκευση του επαγγέλματος

Ο ίδιος εξάλλου δεν μαζεύει απλώς μέταλλα, πλαστικά και χαρτιά, όπως κάνουν οι ξένοι με τα καρότσια των σούπερ μάρκετ. Αντ΄αυτού αναζητά πιο πολύτιμα σκουπίδια στις καλές γειτονιές της Αθήνας. Πολλές φορές οι έκπληκτοι περίοικοι τον φωνάζουν για να του δώσουν οι ίδιοι άχρηστα σε αυτούς αντικείμενα. Στο τέλος, καταλήγει σε μία παλιά αποθήκη όπου γίνεται διαλογή, ζύγιση και αγορά όσων φέρνουν οι ρακοσυλλέκτες. Ο τζίρος της ημέρας μπορεί να είναι ελάχιστος ή πολύ καλός, από 10 ως 200 ευρώ.
Η τόλμη του Δημήτρη του επέτρεψε να συνεχίσει να στηρίζει την οικογένειά του, τον 26χρονο άνεργο γιο του και την έφηβη κόρη του. Ανησυχεί ωστόσο για το δικό τους μέλλον.
Τουλάχιστον μπορούν να δοκιμάσουν την συλλογή σκουπιδιών, σημειώνει. Για κάποιους νέους, «αντί να κάθονται στις καφετέριες όλη μέρα θα μπορούσαν να κάνουν μία προσπάθεια ... Κάποιοι γελάνε, αλλά μπορείς να βγάλεις ένα ικανοποιητικό μεροκάματο από τα σκουπίδια. Χάσαμε την αξιοπρέπειά μας, αλλά μπορούμε ακόμη να προσπαθήσουμε να ζήσουμε αξιοπρεπώς».

Ο ΑΟΡΑΤΟΣ ΑΝΕΡΓΟΣ - Ο ΑΟΡΑΤΟΣ ΑΣΤΕΓΟΣ

Ο αόρατος αλλά τόσο ορατός! Ο διπλανός μας άνεργος, ο διπλανός μας άστεγος! Ο αριθμός των ανθρώπων που δεν έχουν να ελπίζουν στο μέλλον πολλαπλασιάζεται δραματικά. Είναι οι νεόπτωχοι, οι κλοσάρ της Ελλάδας. Άνθρωποι που βρέθηκαν στο δρόμο όχι από άποψη, ούτε από ψυχικά προβλήματα ή παραβατική συμπεριφορά αλλά από τη σύγχρονη μάστιγα της ανεργίας! Η οικονομική κρίση οδήγησε στο δρόμο χιλιάδες ανθρώπους. Μια θέση την οποία πριν από λίγα χρόνια ούτε και οι ίδιοι δεν πίστευαν ότι θα βρεθούν. Κυκλοφορούν ανάμεσα μας, τους βλέπουμε και όμως είναι αόρατοι στη σκέψη μας. Η μελλοντική εικόνα της κοινωνίας μας που δεν θέλουμε να πιστέψουμε ότι μπορεί να αντικρύσουμε. Εστιάζουμε εκ των υστέρων την προσοχή μας στα κοινωνικά προβλήματα, τα υποθάλπουμε και τα αναπαράγουμε στο χρόνο. Η  υπάρχουσα κατάσταση δεν είναι δημιουργία μιας ημέρας. Αυτοί οι άνθρωποι δε βρέθηκαν ξαφνικά στο δρόμο. Πολιτικοί, οικονομικοί και κοινωνικοί  μηχανισμοί τους εξοβέλισαν σταδιακά από το σύστημα. Αναλογιζόμαστε  ότι αυτοί φταίνε, ότι δε διαχειρίστηκαν σωστά τους οικονομικούς τους πόρους. Τους θεωρούμε ως υπεύθυνους για τη θλιβερή κατάσταση που βιώνουν.  Ας πρόσεχαν. Ναι ας πρόσεχαν! Τι ακριβώς να προσέξουν όμως; Την τερατώδη φορολογία που είναι η ίδια με εκείνη των Τουρκοκρατούμενων χρόνων και όχι μόνο κατ' όνομα; φόροι, χαράτσια… φόροι επί φόρων… οι οφειλές τεράστιες και τελειωμό δεν έχουν.
Τώρα διαπιστώθηκε ότι μολύνουμε και το περιβάλλον από τη δημιουργία υπερβολικής αιθάλης στην ατμόσφαιρα. Θα πληρώσουμε φόρους και για τα κυβικά αέρα που μολύνουμε. Σε λίγο θα πληρώνουμε φόρο και για τα κυβικά αέρα που αναπνέουμε και προσεχώς θα φορολογείται και η ίδια η ζωή! Αν ζούμε πάνω από ένα όριο ηλικίας θα θεωρείται ότι τα επιπλέον χρόνια της ύπαρξης μας  επιβαρύνουν το κράτος οπότε με φόρο πάλι πρέπει να πληρώσουμε την επιπλέον παραμονή μας σε αυτό τον κόσμο. Δεν τα παρουσιάζω τραγικά. Έτσι είναι. Δεν χρειάζονται ιδιαίτερες επιστημονικές γνώσεις για να καταλάβουμε πόσο αλληλένδετα είναι όλα. Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Δημιουργούμε πλέον κοινωνικά προβλήματα αντί να τα λύνουμε. Γιατί να υπάρχουν τόσοι δυστυχείς λοιπόν τη στιγμή που ζούμε σε κοινωνία αφθονίας; Κτίρια εγκαταλελειμμένα έχουμε στην Ελλάδα και επιπλέον δημιουργούνται και άλλα. Δαπανώνται τεράστια ποσά για κτιριακά μεγαθήρια για κάποιον σκοπό και μετά μένουν αναξιοποίητα. Δεν υπάρχει σωστός προγραμματισμός. Δεν υπάρχει σύνδεση των αναγκών με τη δημιουργία αγαθών, υπηρεσιών και λοιπά. Δημιουργούνται θέσεις εργασίας απλά και μόνο για να υπάρχουν, για να βολευτούν κάποια άτομα, για να θωρήσουμε ότι λύσαμε το μέγιστο πρόβλημα. Εργάζονται κάποια άτομα για λίγο καιρό και μετά πάλι στο χάος, στη μιζέρια της ανεργίας. Ανεργία και υπέρμετρη φορολόγηση που θα οδηγήσουν; σίγουρα θα δημιουργήσουν αστέγους, ανθρώπους που τρέχουν στα συσσίτια για ένα πιάτο φαγητό, που μένουν στο δρόμο, που ζουν ακόμα και σε σπηλιές στο λόφο του Φιλοπάππου στην Αθήνα ή βρίσκουν καταφύγιο στο Άγιο Όρος.
Πότε επιτέλους θα γίνει μια αντικειμενική αξιολόγηση της πραγματικότητας; Οι άνθρωποι πλέον μοιάζουν σαν εκείνους τους εγκληματίες που πρώτα κάνουν το έγκλημα παθιασμένα και μετά θρηνούν το θύμα τους! Κλαίνε και του ζητάνε να αναστηθεί.
Δυστυχώς είναι αργά για δάκρυα.
Αυτοί οι αόρατοι  για εμάς πολλές φορές άστεγοι ίσως και να καθρεφτίζουν το αυριανό εγώ μας. Η ΜΚΟ ΚΛΙΜΑΚΑ στην Αθήνα στην πλατεία Κλαυθμώνος διοργανώνει κάθε χρόνο  μια νύχτα με τους αστέγους  όχι απλά και μόνο για να τους συμπαρασταθούμε ψυχολογικά, αλλά για να μπούμε στο πετσί του ρόλου ενός άστεγου, να νιώσουμε την επικινδυνότητα, την ανασφάλεια, αλλά και για να καταλάβουμε ότι είμαστε σε απόσταση αναπνοής από τους άστεγους.
Πολλοί, ακόμη κι αυτή την ώρα που μιλάμε, είμαστε εν δυνάμει άνεργοι ή ακόμη χειρότερα άστεγοι. Δεν είναι λοιπόν λύση να στρέφουμε αλλού το βλέμμα. Κοίταξε τον φόβο σου κατάματα και αυτός θα νικηθεί.
(πληροφορίες από aixmi.gr/index.php/koinwniasos-diplanosastegos)